De Berg
Broad Peak is met 8047 meter de twaalfde hoogste berg op aarde. Hij ligt in het Karakoramgebergte in Noordoost-Pakistan en wordt geflankeerd door de achtduizenders K2, Gasherbrum 1 en Gasherbrum 2. In 1892 gaf landmeter Martin Conway de berg de naam Broad Peak, omdat het een "mooie, brede indrukwekkende berg [is], ...een enorme Breithorn als het ware, die de ruimte tussen K2 en de niet-zichtbare Gasherbrum vult." Conway bemerkte overigens meer overeenkomsten met de Zermatter Breithorn; ook de Broad Peak heeft drie toppen. Vanwege het ogenschijnlijke gebrek aan een lokale naam werd 'Broad Peak' in het lokale Tibetaanse dialect, het Balti, vertaald: "P'alchan Kangri". Of deze naam daadwerkelijk door de lokale bevolking werd gebruikt is onduidelijk, wel is Broad Peak ook internationaal de meest gangbare naam. Broad Peak heeft drie afzonderlijke toppen: Main Summit (8047 meter), Central Summit (8016 meter) en North Summit (7550 meter). De eerste beklimming van de hoofdtop vond plaats in 1957. Een kleine Oostenrijkse expeditie bestaande uit Hermann Buhl, Fritz Wintersteller, Marcus Schmuck en Kurt Diemberger bereikte op 9 juni van dat jaar de top, zonder gebruik te makken van extra zuurstof. Een interessante presatie, omdat een eerstbeklimming van een achtduizender in die dagen veelal pas lukte na een lange belegering door een groot team. In 1975 beklom een Pools team de Central Summit en pas in 1983 lukte het de Italiaan Renato Casarotto de Noordtop te beklimmen, via de moeilijke Noordgraat. In datzelfde jaar hadden de Poolse vrouwen Anna Czerwinska en Krystyna Palmowska een primeur: ze beklommen de hoofdtop zonder hulp van hoogtedragers of extra zuurstof. De Route Vanuit het basiskamp op 5000 meter stijgen we over de gletsjer tot aan de bergschrund. Via een wand met hoofdzakelijk mixed terrein klimmen we naar 6200 meter, waar we Kamp 1 inrichten. Boven Kamp 1 wordt het terrein steiler en rotsachtiger en moeten we over een aantal rotsbastions klimmen. Daarboven is het weer wat vlakker en kunnen we op 6800 meter kamp 2 op de rotsen neerzetten. Boven Kamp 2 volgen we de westgraat omhoog, eerst over mixed terrein, daarna door een ijscouloir, dat uitmondt op een breed sneeuwveld. Na het sneeuwveld steilt het terrein weer op, en na een korte, zeer steile passage komt de route uit op de graat. We volgen die tot aan het begin van de topsneeuwvelden. Daar bouwen we kamp 3, op een hoogte van 7300 meter. Op de topdag klimmen via het 30 graden steile sneeuwveld, over ijsterrassen, langs seracs en de laatste 50 meter door een 50 graden steile flank naar de col. Vanaf de col slingert de topgraat omhoog. De eerste 100 meter zijn steil, maar daarna vlakt het terrein of af. De weg naar de top wordt versperd door een aantal rotspunten, maar daarachter ligt de top, op 8047 meter. De afdaling zal volgens dezelfde route gemaakt worden. Bronnen: * Reinhold Messner, Überlebt. Alle 14 Auttausender, 1986, BLV Verlaggesellschaft, München. * Richard Sale en John Cleare, Climbing the World's 14 Highest Mountains. The History of the 8000-Meter Peaks, 2000, The Mountaineers, Seattle. Meer 8000ers in de Karakoram De aardbol kent veertien bergen die hoger zijn dan 8000 meter. Het beklimmen van deze bergen is een enorme uitdaging, gezien de moeilijkheden waar de klimmers mee te maken krijgen. Het grootste obstakel is wel het zuurstoftekort op hoogte, waardoor zowel de fysieke als geestelijke vermogens sterk verminderen. Verder word je geconfronteerd met extreme weersomstandigheden. Het beklimmen van deze hoge bergen vergt 2 à 3 maanden en een specifieke tactiek. Je kunt niet rechtstreeks naar de top gaan, omdat je door de ijle lucht snel zou bezwijken. Het lichaam heeft tijd nodig om te acclimatiseren en dat is de reden dat verschillende tentenkampen worden opgebouwd. Zo kun je geleidelijk wennen aan de hoogte. Nadat een volgend hoogtekamp is ingericht, wordt afgedaald naar het basiskamp voor fystiek herstel en de logistieke operatie. Na een paar weken, wanneer alle kampen gereed zijn en het lichaam voldoende geacclimatiseerd is, kan - bij goed weer - een toppoging worden ondernomen. Slechts een handvol klimmers is tot nu toe in staat gebleken twee achtduizenders pal achter elkaar te beklimmen. Het beklimmen van één top is namelijk een dermate grote aanslag op het lichaam, dat er zelden genoeg energie over is voor een tweede top. De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
Vanwege het ogenschijnlijke gebrek aan een lokale naam werd 'Broad Peak' in het lokale Tibetaanse dialect, het Balti, vertaald: "P'alchan Kangri". Of deze naam daadwerkelijk door de lokale bevolking werd gebruikt is onduidelijk, wel is Broad Peak ook internationaal de meest gangbare naam. Broad Peak heeft drie afzonderlijke toppen: Main Summit (8047 meter), Central Summit (8016 meter) en North Summit (7550 meter). De eerste beklimming van de hoofdtop vond plaats in 1957. Een kleine Oostenrijkse expeditie bestaande uit Hermann Buhl, Fritz Wintersteller, Marcus Schmuck en Kurt Diemberger bereikte op 9 juni van dat jaar de top, zonder gebruik te makken van extra zuurstof. Een interessante presatie, omdat een eerstbeklimming van een achtduizender in die dagen veelal pas lukte na een lange belegering door een groot team. In 1975 beklom een Pools team de Central Summit en pas in 1983 lukte het de Italiaan Renato Casarotto de Noordtop te beklimmen, via de moeilijke Noordgraat. In datzelfde jaar hadden de Poolse vrouwen Anna Czerwinska en Krystyna Palmowska een primeur: ze beklommen de hoofdtop zonder hulp van hoogtedragers of extra zuurstof. De Route Vanuit het basiskamp op 5000 meter stijgen we over de gletsjer tot aan de bergschrund. Via een wand met hoofdzakelijk mixed terrein klimmen we naar 6200 meter, waar we Kamp 1 inrichten. Boven Kamp 1 wordt het terrein steiler en rotsachtiger en moeten we over een aantal rotsbastions klimmen. Daarboven is het weer wat vlakker en kunnen we op 6800 meter kamp 2 op de rotsen neerzetten. Boven Kamp 2 volgen we de westgraat omhoog, eerst over mixed terrein, daarna door een ijscouloir, dat uitmondt op een breed sneeuwveld. Na het sneeuwveld steilt het terrein weer op, en na een korte, zeer steile passage komt de route uit op de graat. We volgen die tot aan het begin van de topsneeuwvelden. Daar bouwen we kamp 3, op een hoogte van 7300 meter. Op de topdag klimmen via het 30 graden steile sneeuwveld, over ijsterrassen, langs seracs en de laatste 50 meter door een 50 graden steile flank naar de col. Vanaf de col slingert de topgraat omhoog. De eerste 100 meter zijn steil, maar daarna vlakt het terrein of af. De weg naar de top wordt versperd door een aantal rotspunten, maar daarachter ligt de top, op 8047 meter. De afdaling zal volgens dezelfde route gemaakt worden. Bronnen: * Reinhold Messner, Überlebt. Alle 14 Auttausender, 1986, BLV Verlaggesellschaft, München. * Richard Sale en John Cleare, Climbing the World's 14 Highest Mountains. The History of the 8000-Meter Peaks, 2000, The Mountaineers, Seattle. Meer 8000ers in de Karakoram De aardbol kent veertien bergen die hoger zijn dan 8000 meter. Het beklimmen van deze bergen is een enorme uitdaging, gezien de moeilijkheden waar de klimmers mee te maken krijgen. Het grootste obstakel is wel het zuurstoftekort op hoogte, waardoor zowel de fysieke als geestelijke vermogens sterk verminderen. Verder word je geconfronteerd met extreme weersomstandigheden. Het beklimmen van deze hoge bergen vergt 2 à 3 maanden en een specifieke tactiek. Je kunt niet rechtstreeks naar de top gaan, omdat je door de ijle lucht snel zou bezwijken. Het lichaam heeft tijd nodig om te acclimatiseren en dat is de reden dat verschillende tentenkampen worden opgebouwd. Zo kun je geleidelijk wennen aan de hoogte. Nadat een volgend hoogtekamp is ingericht, wordt afgedaald naar het basiskamp voor fystiek herstel en de logistieke operatie. Na een paar weken, wanneer alle kampen gereed zijn en het lichaam voldoende geacclimatiseerd is, kan - bij goed weer - een toppoging worden ondernomen. Slechts een handvol klimmers is tot nu toe in staat gebleken twee achtduizenders pal achter elkaar te beklimmen. Het beklimmen van één top is namelijk een dermate grote aanslag op het lichaam, dat er zelden genoeg energie over is voor een tweede top. De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
Broad Peak heeft drie afzonderlijke toppen: Main Summit (8047 meter), Central Summit (8016 meter) en North Summit (7550 meter). De eerste beklimming van de hoofdtop vond plaats in 1957. Een kleine Oostenrijkse expeditie bestaande uit Hermann Buhl, Fritz Wintersteller, Marcus Schmuck en Kurt Diemberger bereikte op 9 juni van dat jaar de top, zonder gebruik te makken van extra zuurstof. Een interessante presatie, omdat een eerstbeklimming van een achtduizender in die dagen veelal pas lukte na een lange belegering door een groot team. In 1975 beklom een Pools team de Central Summit en pas in 1983 lukte het de Italiaan Renato Casarotto de Noordtop te beklimmen, via de moeilijke Noordgraat. In datzelfde jaar hadden de Poolse vrouwen Anna Czerwinska en Krystyna Palmowska een primeur: ze beklommen de hoofdtop zonder hulp van hoogtedragers of extra zuurstof. De Route Vanuit het basiskamp op 5000 meter stijgen we over de gletsjer tot aan de bergschrund. Via een wand met hoofdzakelijk mixed terrein klimmen we naar 6200 meter, waar we Kamp 1 inrichten. Boven Kamp 1 wordt het terrein steiler en rotsachtiger en moeten we over een aantal rotsbastions klimmen. Daarboven is het weer wat vlakker en kunnen we op 6800 meter kamp 2 op de rotsen neerzetten. Boven Kamp 2 volgen we de westgraat omhoog, eerst over mixed terrein, daarna door een ijscouloir, dat uitmondt op een breed sneeuwveld. Na het sneeuwveld steilt het terrein weer op, en na een korte, zeer steile passage komt de route uit op de graat. We volgen die tot aan het begin van de topsneeuwvelden. Daar bouwen we kamp 3, op een hoogte van 7300 meter. Op de topdag klimmen via het 30 graden steile sneeuwveld, over ijsterrassen, langs seracs en de laatste 50 meter door een 50 graden steile flank naar de col. Vanaf de col slingert de topgraat omhoog. De eerste 100 meter zijn steil, maar daarna vlakt het terrein of af. De weg naar de top wordt versperd door een aantal rotspunten, maar daarachter ligt de top, op 8047 meter. De afdaling zal volgens dezelfde route gemaakt worden. Bronnen: * Reinhold Messner, Überlebt. Alle 14 Auttausender, 1986, BLV Verlaggesellschaft, München. * Richard Sale en John Cleare, Climbing the World's 14 Highest Mountains. The History of the 8000-Meter Peaks, 2000, The Mountaineers, Seattle. Meer 8000ers in de Karakoram De aardbol kent veertien bergen die hoger zijn dan 8000 meter. Het beklimmen van deze bergen is een enorme uitdaging, gezien de moeilijkheden waar de klimmers mee te maken krijgen. Het grootste obstakel is wel het zuurstoftekort op hoogte, waardoor zowel de fysieke als geestelijke vermogens sterk verminderen. Verder word je geconfronteerd met extreme weersomstandigheden. Het beklimmen van deze hoge bergen vergt 2 à 3 maanden en een specifieke tactiek. Je kunt niet rechtstreeks naar de top gaan, omdat je door de ijle lucht snel zou bezwijken. Het lichaam heeft tijd nodig om te acclimatiseren en dat is de reden dat verschillende tentenkampen worden opgebouwd. Zo kun je geleidelijk wennen aan de hoogte. Nadat een volgend hoogtekamp is ingericht, wordt afgedaald naar het basiskamp voor fystiek herstel en de logistieke operatie. Na een paar weken, wanneer alle kampen gereed zijn en het lichaam voldoende geacclimatiseerd is, kan - bij goed weer - een toppoging worden ondernomen. Slechts een handvol klimmers is tot nu toe in staat gebleken twee achtduizenders pal achter elkaar te beklimmen. Het beklimmen van één top is namelijk een dermate grote aanslag op het lichaam, dat er zelden genoeg energie over is voor een tweede top. De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
In 1975 beklom een Pools team de Central Summit en pas in 1983 lukte het de Italiaan Renato Casarotto de Noordtop te beklimmen, via de moeilijke Noordgraat. In datzelfde jaar hadden de Poolse vrouwen Anna Czerwinska en Krystyna Palmowska een primeur: ze beklommen de hoofdtop zonder hulp van hoogtedragers of extra zuurstof. De Route Vanuit het basiskamp op 5000 meter stijgen we over de gletsjer tot aan de bergschrund. Via een wand met hoofdzakelijk mixed terrein klimmen we naar 6200 meter, waar we Kamp 1 inrichten. Boven Kamp 1 wordt het terrein steiler en rotsachtiger en moeten we over een aantal rotsbastions klimmen. Daarboven is het weer wat vlakker en kunnen we op 6800 meter kamp 2 op de rotsen neerzetten. Boven Kamp 2 volgen we de westgraat omhoog, eerst over mixed terrein, daarna door een ijscouloir, dat uitmondt op een breed sneeuwveld. Na het sneeuwveld steilt het terrein weer op, en na een korte, zeer steile passage komt de route uit op de graat. We volgen die tot aan het begin van de topsneeuwvelden. Daar bouwen we kamp 3, op een hoogte van 7300 meter. Op de topdag klimmen via het 30 graden steile sneeuwveld, over ijsterrassen, langs seracs en de laatste 50 meter door een 50 graden steile flank naar de col. Vanaf de col slingert de topgraat omhoog. De eerste 100 meter zijn steil, maar daarna vlakt het terrein of af. De weg naar de top wordt versperd door een aantal rotspunten, maar daarachter ligt de top, op 8047 meter. De afdaling zal volgens dezelfde route gemaakt worden. Bronnen: * Reinhold Messner, Überlebt. Alle 14 Auttausender, 1986, BLV Verlaggesellschaft, München. * Richard Sale en John Cleare, Climbing the World's 14 Highest Mountains. The History of the 8000-Meter Peaks, 2000, The Mountaineers, Seattle. Meer 8000ers in de Karakoram De aardbol kent veertien bergen die hoger zijn dan 8000 meter. Het beklimmen van deze bergen is een enorme uitdaging, gezien de moeilijkheden waar de klimmers mee te maken krijgen. Het grootste obstakel is wel het zuurstoftekort op hoogte, waardoor zowel de fysieke als geestelijke vermogens sterk verminderen. Verder word je geconfronteerd met extreme weersomstandigheden. Het beklimmen van deze hoge bergen vergt 2 à 3 maanden en een specifieke tactiek. Je kunt niet rechtstreeks naar de top gaan, omdat je door de ijle lucht snel zou bezwijken. Het lichaam heeft tijd nodig om te acclimatiseren en dat is de reden dat verschillende tentenkampen worden opgebouwd. Zo kun je geleidelijk wennen aan de hoogte. Nadat een volgend hoogtekamp is ingericht, wordt afgedaald naar het basiskamp voor fystiek herstel en de logistieke operatie. Na een paar weken, wanneer alle kampen gereed zijn en het lichaam voldoende geacclimatiseerd is, kan - bij goed weer - een toppoging worden ondernomen. Slechts een handvol klimmers is tot nu toe in staat gebleken twee achtduizenders pal achter elkaar te beklimmen. Het beklimmen van één top is namelijk een dermate grote aanslag op het lichaam, dat er zelden genoeg energie over is voor een tweede top. De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
De Route
Vanuit het basiskamp op 5000 meter stijgen we over de gletsjer tot aan de bergschrund. Via een wand met hoofdzakelijk mixed terrein klimmen we naar 6200 meter, waar we Kamp 1 inrichten. Boven Kamp 1 wordt het terrein steiler en rotsachtiger en moeten we over een aantal rotsbastions klimmen. Daarboven is het weer wat vlakker en kunnen we op 6800 meter kamp 2 op de rotsen neerzetten. Boven Kamp 2 volgen we de westgraat omhoog, eerst over mixed terrein, daarna door een ijscouloir, dat uitmondt op een breed sneeuwveld. Na het sneeuwveld steilt het terrein weer op, en na een korte, zeer steile passage komt de route uit op de graat. We volgen die tot aan het begin van de topsneeuwvelden. Daar bouwen we kamp 3, op een hoogte van 7300 meter. Op de topdag klimmen via het 30 graden steile sneeuwveld, over ijsterrassen, langs seracs en de laatste 50 meter door een 50 graden steile flank naar de col. Vanaf de col slingert de topgraat omhoog. De eerste 100 meter zijn steil, maar daarna vlakt het terrein of af. De weg naar de top wordt versperd door een aantal rotspunten, maar daarachter ligt de top, op 8047 meter. De afdaling zal volgens dezelfde route gemaakt worden. Bronnen: * Reinhold Messner, Überlebt. Alle 14 Auttausender, 1986, BLV Verlaggesellschaft, München. * Richard Sale en John Cleare, Climbing the World's 14 Highest Mountains. The History of the 8000-Meter Peaks, 2000, The Mountaineers, Seattle. Meer 8000ers in de Karakoram De aardbol kent veertien bergen die hoger zijn dan 8000 meter. Het beklimmen van deze bergen is een enorme uitdaging, gezien de moeilijkheden waar de klimmers mee te maken krijgen. Het grootste obstakel is wel het zuurstoftekort op hoogte, waardoor zowel de fysieke als geestelijke vermogens sterk verminderen. Verder word je geconfronteerd met extreme weersomstandigheden. Het beklimmen van deze hoge bergen vergt 2 à 3 maanden en een specifieke tactiek. Je kunt niet rechtstreeks naar de top gaan, omdat je door de ijle lucht snel zou bezwijken. Het lichaam heeft tijd nodig om te acclimatiseren en dat is de reden dat verschillende tentenkampen worden opgebouwd. Zo kun je geleidelijk wennen aan de hoogte. Nadat een volgend hoogtekamp is ingericht, wordt afgedaald naar het basiskamp voor fystiek herstel en de logistieke operatie. Na een paar weken, wanneer alle kampen gereed zijn en het lichaam voldoende geacclimatiseerd is, kan - bij goed weer - een toppoging worden ondernomen. Slechts een handvol klimmers is tot nu toe in staat gebleken twee achtduizenders pal achter elkaar te beklimmen. Het beklimmen van één top is namelijk een dermate grote aanslag op het lichaam, dat er zelden genoeg energie over is voor een tweede top. De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
Bronnen: * Reinhold Messner, Überlebt. Alle 14 Auttausender, 1986, BLV Verlaggesellschaft, München. * Richard Sale en John Cleare, Climbing the World's 14 Highest Mountains. The History of the 8000-Meter Peaks, 2000, The Mountaineers, Seattle.
Meer 8000ers in de Karakoram
De aardbol kent veertien bergen die hoger zijn dan 8000 meter. Het beklimmen van deze bergen is een enorme uitdaging, gezien de moeilijkheden waar de klimmers mee te maken krijgen. Het grootste obstakel is wel het zuurstoftekort op hoogte, waardoor zowel de fysieke als geestelijke vermogens sterk verminderen. Verder word je geconfronteerd met extreme weersomstandigheden. Het beklimmen van deze hoge bergen vergt 2 à 3 maanden en een specifieke tactiek. Je kunt niet rechtstreeks naar de top gaan, omdat je door de ijle lucht snel zou bezwijken. Het lichaam heeft tijd nodig om te acclimatiseren en dat is de reden dat verschillende tentenkampen worden opgebouwd. Zo kun je geleidelijk wennen aan de hoogte. Nadat een volgend hoogtekamp is ingericht, wordt afgedaald naar het basiskamp voor fystiek herstel en de logistieke operatie. Na een paar weken, wanneer alle kampen gereed zijn en het lichaam voldoende geacclimatiseerd is, kan - bij goed weer - een toppoging worden ondernomen. Slechts een handvol klimmers is tot nu toe in staat gebleken twee achtduizenders pal achter elkaar te beklimmen. Het beklimmen van één top is namelijk een dermate grote aanslag op het lichaam, dat er zelden genoeg energie over is voor een tweede top. De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
De Mount Everest op de grens van Nepal en Tibet is met 8850 m de hoogste top ter wereld. In Pakistan liggen vijf van de veertien bergen die hoger zijn dan 8000 m: nr 2: K2 (8611 m) - de op éen na hoogste berg nr 9: Nanga Parbat (8125 m) nr 11: Gasherbrum I (8068 m) - ook wel Hidden Peak of G1 genoemd nr 12: Broad Peak (8047 m) nr 14: Gasherbrum II (8035 m) - ook wel G2 genoemd. Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.
Zowel de top van de Broad Peak als de Gasherbrum 1 zijn nog niet eerder door Nederlanders bereikt. Dit kan in de zomer van 2004 veranderen! Want naast de beklimming van de Broad Peak door ons team zijn er nog meer Nederlandse Alpinisten actief in de Karakoram. Katja Staartjes en Henk Wesselius klimmen deze zomer op de Gasherbrum-bergen. Kijk ook op www.gasherbrum.nl.