AUGUSTUS 2004

6 augustus 2004 - Vertrek naar beneden

Om half twee in de nacht vertrekken we vanaf het gletsjerknooppunt Concordia. Gisteren zijn we vanuit basiskamp hier naartoe gelopen. We hebben vier sterke dragers bereid gevonden ons te vergezellen. Zij dragen het meest belangrijkste: het eten. De rest van het materiaal (in totaal 40 lasten) komen de komende dagen achter ons aan. Het is ijzig koud als we in het donker over de immense Vigne-gletsjer richting 'Ali camp' lopen. Daar is de laatste pleisterplaats voor we de Gondogoro La, een bergpas van ruim 5900 meter, opgaan. Het is een pittige klim door sneeuw en ijs. Voor de laatste keer echt zweten. Om tien uur staan we allemaal boven op de pas.

Als we achterom kijken zien we voor de allerlaatste keer Broad Peak. De zon beschijnt de berg. En dat terwijl we ons expeditie drie dagen geleden definitief stopten vanwege het slechte weer. Maar drie dagen zon is gewoon te kort om veilig omhoog te gaan. De wetenschap dat er over twee dagen slechter weer aankomt, zorgt dat we toch met opgeheven hoofd het ruige berggebied verlaten. Bovendien: Broad Peak had weliswaar slechts vier topbeklimmers dit jaar, het is ook de enige achtduizender in de Karakoram waar dit jaar geen dodelijke slachtoffers te betreuren waren. En dat wilden we graag zo houden.

Zodra we aan de steile afdaling beginnen, verdwijnen de bergen die de afgelopen twee maanden ons decors vormden, langzaam uit zicht. Elke meter die we afdalen wordt de omgeving groener. Om half twee in de middag komen we aan in 'Huspang', wat 'de aquamarine garden' betekent. En groen is het zeker. Een paradijs. Eindelijk kunnen we de schoenen uit doen en -ook al doen de blaren een beetje pijn- met blote voeten door het gras lopen. Fantastisch, na twee maanden in een wereld van enkel sneeuw en ijs te hebben geleefd. We kopen een fles cola. Hij kost 400 Roepies (zo'n 5 euro), maar dat hebben we er zeker voor over.

Het was een lange dag (13 uur onafgebroken in touw) maar we zijn een heel eind richting onze eindbestemming Husche opgeschoten. Tijd dus voor onze welverdiende rust. Vanuit de bergen komen stroompjes heerlijk helder water. De hele middag 'flexen' we langs de beek.