AUGUSTUS 2004

03 augustus 2004 - Geen toppoging voor Menno

Helaas. Frits, Menno en Bob zijn vandaag toch niet omhoog gegaan voor een laatste toppoging. Menno had er geen goed gevoel over. De marges zijn te klein geworden op de berg, zo vind hij. De hoop is nu gevestigd op Frits, die wellicht morgen met Roland voor een summit push gaat.

Menno vertelt: “Om zes uur gaat de wekker op mijn horloge. Frits en ik zullen vandaag naar kamp 01 gaan, om de dagen erna te slapen in de kampen 02, 03 en 04, met als uiteindelijk doel een toppoging op zaterdag. Bob zal meegaan tot kamp 02. Om ons te ondersteunen.

Maar ik twijfel. Het heeft de hele nacht gesneeuwd. Niet hard, maar toch. Basiskamp is bedekt met een redelijk dikke witte laag. Vannacht heb ik slecht geslapen. Lag de hele tijd te woelen en te denken. Alle mogelijkheden voor de komende beklimming draaiden in mijn hoofd rond. Ik zag mezelf triomferend op de top van Broad Peak staan, als eerste Nederlander. Ik zag mezelf in Nederland, gelukkig en vrolijk, omringd door mijn trotse familie en vrienden. Maar wat overheerste waren de minder fortuinlijke scenario’s. De omstandigheden op Broad Peak zijn immers verre van optimaal op dit moment. De condities van de berg zijn belabberd en we zijn nog als enige over op de Godwin Austin gletsjer. Alle andere expedities zijn al vertrokken. Als er iets misgaat is er niemand om ons te helpen. Maar vooral de sneeuw baart me zorgen. Ik heb mezelf vorig jaar immers beloofd na noemenswaardige sneeuwval altijd minimaal twee dagen te wachten met klimmen. Dit om de sneeuw de tijd te geven zich te ‘settelen’, waarmee de kans op lawines afneemt. Het is mijn vriend Fedor die me vannacht in een droom herinnert aan deze afspraak. “Menno, ga niet omhoog. Het is te gevaarlijk”, zegt hij. En ik luister naar hem. Fedor is een soort raadgever als het gaat om veiligheid in de bergen. Want hij is ongewenst deskundige geworden op dit gebied. Twee jaar geleden overleed zijn vader Faust tijdens het klimmen, vorig jaar viel zijn vriendin Juul en verbrijzelde haar enkel, begin dit jaar droegen we samen onze vriend Maikel naar zijn laatste rustplaats, ook na een ongeluk in de bergen.”

“Als ik vanmorgen naar boven kijk, waar de top van Broad Peak gehuld gaat in donkergrijze wolken, zie ik in dat het inderdaad niet verstandig is nog omhoog te gaan. Ook morgen niet. De marges zijn gewoon te klein. Het ‘good weather window’ dat woensdag begint duurt weliswaar vier dagen -op zich lang genoeg voor een toppoging- maar dan moet je wel direct van basiskamp naar kamp 01, 02 en 03 gaan. Ik voel dat me dat niet gaat lukken. Mijn lichaam heeft zeker een rustdag nodig in kamp 03. Frits daarentegen is beter bestand tegen de hoogte. Uit ervaring (o.a. op Mount Everest) weet hij dat hij zich hoogst waarschijnlijk nog sterk genoeg voelt voor een toppoging, als hij in kamp 03 op 7200 meter hoogte aankomt. Ik vind het sneu voor hem dat ik niet meega, en dat dat kan betekenen dat ook hij geen tweede kans krijgt voor de top. Het enige dat ik nog kan doen is duimen dat het weer morgen okay is en Frits samen met Roland omhoog kan gaan voor een allerlaatste poging."