JULI 2004

28 juli 2004 - Einde Broad Peak voor Bob en Menno. Rooz en Frits doen toppoging.

Ze zaten klaar in kamp voor de geplande summit push, maar helaas voor Bob en Menno zal de top van Broad Peak voorlopig niet op hun toppenlijstje staan. Midden in de nacht van 27 op 28 juli begon Bob simptonen te vertonen van hoogteziekte. Op zich niet verwonderlijk, ze sliepen immers op 7250 meter hoogte. Later verslechterde Bobs toestand echter, en Menno vermoedde een beginstadium van HACE (High Altitude Cerebral Edema). Afdalen is de enige remedie. Bij het eerste licht (rond 5.30 uur) begonnen zij met de terugtocht. Ondersteund door Menno daalde Bob stapje voor stapje af. Rond negen uur bereikten zij kamp 02, en na twee uur rust werd de afdaling vervolgd. Meer dan twaalf uur na het begin van hun tocht kwamen zij in basiskamp aan, waar kok Abbas de twee verwende met patat, groentemie en vruchten. Bob voelt zich inmiddels weer goed. 2300 meter afdalen blijkt ook nu weer een doeltreffend medicijn. Maar helaas zal de top er voor de twee vrienden, mede vanwege de slechte weersvoorspelling.

Vannacht rond 01.00 uur (in Nederland is het dan 22.00 uur, de 28e) zullen Rooz en Frits, die vandaag in kamp drie bleven, beginnen aan de geplande toppoging. Morgen rond 10 uur Nederlandse tijd, hopen we een succesvolle beklimming te kunnen melden. Inshallah!
 

De alternatieve route naar kamp 01	Rooz op weg naar kamp 01	Sherpa's uit Nepal hebben gebedsvlaggetjes opgehangen in kamp 1	Verjaardag van Frits, met alles erop en eraan
Bob in de Terra Nova-tent in kamp 1	Het steile stuk net boven kamp 01	Bijna in kamp 2: de top is zichtbaar...	Het uitzicht vanuit de tent in kamp 02
Storm als we naar kamp 2,5 klimmen	Rooz nadert kamp 2,5	6500 m. We hebben donsbroeken aan, met de ritsen open	Ook in de Karakorum lezen we natuurlijk het Parool, zonder bezorgklachten!
Bob rust uit in kamp 2, na zijn afdaling met Menno	Stapje voor stapje daalt Bob af naar van kamp 2,5 naar kamp 2, het afdalen doet wonderen.