JULI 2004

6 juli, stormachtige nacht in kamp 2

We zijn weer in basiskamp aangekomen om uit te rusten en lekker bij te eten: frietjes met mayonaise, loempia’s met hollandse chilisaus, luchtgedroogd rundvlees met eersteklas olijfolie. Een verslag van de afgelopen dagen.

2 juli – op naar kamp 1
Op 2 juli zijn we met zijn vieren naar kamp 1 geklommen om er te overnachten. Vroeg weg, enerzijds om gemakkelijk over de gletsjerbeken te komen, anderzijds om mogelijke steenslag van andere klimmers in het couloir te vermijden. Vergeleken met de eerste keer is de klim een stuk gemakkelijker – minder diepe sneeuw op de route en minder warm. De hoogtedragers van een andere expeditie gaan vandaag de alternatieve route naar kamp 1 fixeren. Onze expeditie heeft ze daartoe 600 meter vast touw gegeven. Naarmate het seizoen vordert, zal het couloir namelijk verder uitsmelten. Dan zal het ook al ’s ochtends vroeg in een waterval met steenslag veranderen, en daar zit niemand op te wachten. De alternatieve route ligt links om de hoek van het couloir en loopt over een steile gletsjer. Hij is iets langer, maar een stuk veiliger.

Kamp 1 is een arendsnest – rondom de tenten is ongeveer een meter ruimte, daarna gaat het steil de diepte in. Over alles wat je buiten de tent doet, moet je daarom goed nadenken. De middag brengen we door met drinken, niksen en werken aan de tentplekken. De Terra Nova Quasar tent staat namelijk schuin in de helling, met één helft op de rots en met de andere helft min of meer in de lucht. Aangezien dat wat onrustig slaapt, is de lucht provisorisch opgevuld met een stenen muurtje. En de bovenkant van het muurtje loopt ook nog schuin af…

3 juli - dagje op halve kracht
Op 3 juli is het de bedoeling om een lading groepsmateriaal (tenten en branders voor het toekomstige kamp 3) naar kamp 2 te brengen. Roos heeft echter een beetje last van de hoogte, en besluit met Frits in kamp 1 te blijven. Menno en Bob brengen hun deel van het groepsspul een paar honderd meter omhoog, maar keren dan ook om. (+/- 5850 meter). Met Bobs buik gaat het niet goed, hij voelt zich zwak en ziet zichzelf niet verder klimmen. Het is ook Roos’ geluksdag: ondanks de foto’s en dubbele controle bij tandarts Nico de Jong, breekt er een stukje van een kies af, precies onder een vulling. Het doet echter geen pijn, en ze kan gewoon eten en drinken. Bij het dagelijkse radiocontact met basiskamp van 17 uur stelt dokter Deb haar gerust: niks aan de hand, zodra je beneden bent, krijg je een noodvulling. Opgewekt wordt er daarna gesmuld van de Globetrotter maaltijden – Couscous met lam en Paddestoelenpasta.

4 juli – Richting kamp 2
De volgende morgen gaan Menno, Frits en Roos de rest van de spullen naar kamp 2 brengen. Bob kiest het zekere voor het onzekere en daalt af naar basiskamp. Het begin van de route naar kamp 2 loopt over steile sneeuwflanken en is nog niet voorzien van vaste touw. Roland zal dat morgen hopelijk samen met Pippa aanbrengen. Op zich is het klimmen onder de huidige omstandigheden prima te doen. Maar na zware sneeuwval of in een white-out, zijn vaste touwen wel zo prettig voor de veiligheid. Halverwege de klim komen we Paul en Deb tegen – Jeff is gisteren al afgedaald. Zij hebben er net twee nachten in kamp 2 op zitten, en vertellen ons van de luchtige platforms waarop de tenten daarboven staan. Het tweede stuk van de route naar kamp 2 is wel afgezekerd met vaste touwen. De route loopt ook hier weer over sneeuw, maar op sommige plekken komt het blankijs tevoorschijn. In een enkel geval is het 50 graden steil en daarom is concentratie geboden. Het venijn zit hem in de staart: vlak onder het kamp volgt nog een lastig stukje steil mixed terrein. Maar dan zijn we bij kamp 2. Hoogte: 6110 meter. Deb, Jeff en Paul hebben hun slaapzak in kamp 2 laten liggen, zodat we alledrie kunnen blijven pitten – anderen gebruiken onze spullen in kamp 1. Dit scheelt iedereen een boel heen en weer-gesleep.

We zijn koud in kamp 2 of het begint stevig te waaien en te sneeuwen. Het weerbericht van Meteo Consult is tot nu toe correct geweest, en na radiocontact met Bob -die inmiddels in basiskamp is aangekomen- blijkt dat ook deze situatie is aangekondigd. Probleem: naar verwachting wordt de wind sterker. Toch besluiten we de nacht te blijven. We controleren de scheerlijnen en zetten de tenten extra goed vast. Vanavond eten we een lichtgewicht maaltijd: mie met babi pangangsaus en ‘stopcontactbeestjes’ – baconkorrels dus. Tijdens het radiocontact wordt duidelijk dat meer expeditieleden last hebben van een darminfectie. Mogelijk hebben we deze al in Skardu opgelopen, want elkaar infecteren is onmogelijk en de hygiëne in onze expeditiekeuken is goed. Om zes uur zijn we klaar met sneeuwsmelten en kaartspelletjes en kruipen we de slaapzakken in. Menno in een tent, Roos en Frits in de andere. Buiten raast de wind, en stuifsneeuw komt door de kleinste gaatjes de tent in. We voelen ons alledrie goed op deze hoogte, maar echt lekker slapen doe je niet in zo’n klapperende tent.

5 juli – Wegwezen hier
Bij het eerste ochtendlicht op 5 juli is het al duidelijk: we gaan hier niet nog een dag blijven. Hoewel de sneeuw uit kleine korrels bestaat, is er vannacht zoveel gevallen en vooral opgewaaid, dat de hellingen onder ons neigen lawinegevaarlijk te worden. Een check met Bob over de radio bevestigt de weerssituatie. Na een laatste controle van de tenten steken we de neuzen de wind in – dik ingepakt, dat wel. Menno heeft alvast het steile stuk vlak onder het kamp gefixeerd met een vast touw. De afdaling gaat voorspoedig, maar de helling boven kamp 1 is nog steeds niet gefixeerd en eerdere sporen zijn verdwenen onder een halve meter opgewaaide sneeuw. Tricky, onaangenaam. We nemen alledrie de tijd om ons te concentreren op de afdaling. We wippen even langs in kamp 1, waar Roland (net hersteld van een darminfectie) en Pippa zitten voor hun eerste nacht op hoogte. Het waait nauwelijks in kamp 1 en het is er lekker warm. Wij dalen verder af via de alternatieve route. Lange abseils over natte en kleffe sneeuw, die ook al een lichte neiging tot glijden vertoont. Wegwezen hier. De relatieve warmte heeft ervoor gezorgd dat de gletsjerbeken een stuk groter zijn geworden. De meeste beken gaan nog, maar bij de grootste zijn Frits en Roos een tijdlang op zoek naar een geschikte oversteek. Een nat pak willen ze niet, en verzuipen al helemaal niet. Uiteindelijk moeten ze met hun stijgijzers onder van de ene ijzige oever naar de andere springen - anderhalve meter, maar wel met een donderende en kolkende waterval onder zich – wie zegt dat het klímmen hier gevaarlijk was! Het is fijn om praktisch iedereen weer bij elkaar te zien in basiskamp. Jammergenoeg heeft Nick besloten om met de expeditie op te houden. ‘My heart is not in it’, aldus Nick en nu is hij met de Liaison Officer naar Concordia om per helicopter naar de bewoonde wereld te reizen. Hij heeft wel zijn ton met snoep (o.a. chocolade) en zijn boeken (o.a. biografie van Churchill) voor ons achtergelaten. Ondanks het feit dat het hier beneden geregend heeft, staan onze tentjes er goed bij. Abbas de kok maakt een feestmaal van frietjes, pasta, okrabonensaus en roze pudding toe. De RISK-competitie is in alle hevigheid losgebarsten, en duurt tot diep in de avond.

6 juli – Rest and Recuperation – plus Revenge
Wakker geworden met een laagje verse sneeuw in basiskamp, dat na een uurtje weggesmolten is. De pannenkoeken bij het ontbijt smaken goed, maar moeten gauw plaatsmaken voor de revanche van de RISK-nederlagen van gisteravond. We doen weinig verder vandaag: emailen, kleine reparaties, beetje opruimen, beetje wassen, beetje in de zon zitten met de verrekijker speuren naar activiteit op de berg. Drie van ons team, Simon, Mick en John, zijn vandaag omhoog met een lading groepsspul. Ook zij willen uiteindelijk in kamp 2 overnachten. Maar of het weer goed blijft… Deb repareert Roos’ kies met vulmateriaal. Het ziet er dramatischer uit dat het is, want het is gepiept tussen twee RISK-beurten!

Bob heeft een sterke antibioticum-pil genomen en voelt zich met de dag sterker worden. De volgende keer dat het team omhoog gaat (waarschijnlijk vrijdag) zal ook hij proberen een nacht in kamp 2 te slapen.